Dhanyang Desa Gesing

Pandu, mahasiswa sing lagi melu program KKN bareng kanca-kancane—Nadeo, Arel, Aira, Veruz, Eksa, lan Verry—teka ing sawijining desa terpencil sing aran Desa Gesing. Wiwit tekan, suasana desa wis krasa aneh: sepi banget, warga tertutup, lan posko sing dadi panggonane nginep nduweni hawa sing mencekam, utamane amarga ana sumur lawas ing mburi omah.

Teror diwiwiti saka wengi kapisan, nalika swara nangis misterius krungu saka njero sumur. Saben dina, kedadeyan aneh saya tambah parah—bayangan wong tuwa sing nyebur sumur, gangguan gaib ing sawah, nganti kesurupan massal sing meh njupuk nyawa. Saka kepala desa, Pandu ngerti yen Desa Gesing nduweni sejarah peteng: jaman penjajahan, desa iki tau dadi panggonan eksekusi, lan sumur kuwi dadi kuburan massal kanggo mayit-mayit sing ora tau dikubur kanthi layak.

Nalika nyoba ninggalake desa, Pandu lan kanca-kancane malah terus bali maneh menyang Gesing, kaya ana kekuatan sing ora gelem ngeculke. Teror saya dadi-jadi, nganti salah siji saka dheweke, Aira, meh dadi korban sing “dipilih” dening sing ana ing njero sumur. Ing tengah rasa wedi lan putus asa, Pandu mutusake kanggo ngadhepi langsung kekuatan peteng kuwi liwat ritual kanggo nutup sumur.

Nanging, usaha kasebut malah mbukak kasunyatan sing luwih nggegirisi: roh-roh ing njero sumur ora mung pengin bebas, nanging uga butuh pengganti—jiwa anyar kanggo njaga panggonan kuwi. Nalika kabeh wis tekan titik pungkasan, Pandu milih ngorbanake awake dhewe supaya kanca-kancane bisa slamet.

Rombongan KKN pungkasane bisa ninggalake Desa Gesing, nanging ora kabeh bali. Pandu ilang tanpa jejak… utawa dadi penjaga anyar ing peteng.

Nanging teror ora rampung. Ing sawijining wengi, Pandu muncul maneh—ora kaya biyen—ngelingake yen sing ana ing Desa Gesing ora tau tenan ilang… mung ngenteni korban sabanjure.